Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

Ενημερωτική δράση ΛΑ.ΣΙ.ΤΑ στην Θεσσαλονίκη.




Παρουσία του βουλευτή Νομού Κιλκίς, Συναγωνιστή Χρήστου Χατζησάββα, με τη συμμετοχή παλαιών και νέων Συναγωνιστών, στελέχη του Λαικού Συνδέσμου Ιδιοκτητών Ταξί στη Θεσσαλονίκης, πραγματοποίησαν διανομή του νέου, καλαίσθητου, ενημερωτικού φυλλαδίου που εξέδωσε ο ΛΑ.ΣΙ.ΤΑ., στην πιάτσα ταξί του

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015

H δράση του Ιωάννη Μεταξά ως αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού



Μια από τις άγνωστες πτυχές της πολυκύμαντης ζωής του Ιωάννη Μεταξά, αν και η σημαντικότερη ίσως, διότι έθεσε τις βάσεις να μετεξελιχθεί στον Εθνικό Κυβερνήτη της 4ης Αυγούστου, ήταν η σταδιοδρομία του ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

Αρχικά, ως νέος αξιωματικός ο Μεταξάς συμμετείχε στην πατριωτική οργάνωση «Εθνική Εταιρεία» από το 1896, ως ιδρυτής του παραρτήματος Ναυπλίου, όπως προκύπτει από το ημερολόγιό του και την επιστολή του προς τον Παύλο Μελά, σύμφωνα με το αρχείο της Ναταλία Μελά-Ιωαννίδη. Το 1897 ενώ ήταν στο Ναύπλιο, αιτήθηκε να συμμετάσχει στον ατυχή Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, όπως και έγινε. Για την συμμετοχή του στον πόλεμο του 1897 και για τη δράση του στους Βαλκανικούς Πολέμους σημαντική πηγή αποτελούν οι καταγραφές του ίδιου και η συχνή αλληλογραφία του με τη σύζυγό του Λέλα, που χρονικά καλύπτουν όλο το χρονικό διάστημα των Βαλκανικών Πολέμων.

Όταν το 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε την διακυβέρνηση, μετά το στρατιωτικό κίνημα στο Γουδί το 1909, τάχθηκε με την προοπτική αντίστασης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συνέχισε το έργο της αναδιοργάνωσης του στρατού, που είχαν ξεκινήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η πρότασή του προς τον Ιωάννη Μεταξά, στις  6/10/1910, να αποδεχθεί τη θέση του πρώτου Υπασπιστή του και μάλιστα όχι για τυπικούς λόγους, αλλά για να

Επιβιώνοντας στο κέντρο της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Επιβιώνοντας στο κέντρο της πόλης…. 

Είναι εμφανές πως η επαναδραστηριοποίηση της Δημοτικής Αστυνομίας στην Θεσσαλονίκη έχει βελτιώσει την κατάσταση στις κεντρικές αρτηρίες του εμπορικού κέντρου όπως στις οδούς Τσιμισκή, Μητροπόλεως και Ερμού. Σαφώς η κίνηση των διερχόμενων οχημάτων είναι ευχερέστερη διότι καταπολεμείται το φαινόμενο των παρανόμων  σταθμευμένων οχημάτων επί της οδού Τσιμισκή και στην αρχή της παραλιακής λεωφόρου της Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον Λευκό Πύργο έως την συμβολή της με την οδό Τρίτη Σεπτεμβρίου, όπως και η απαράδεκτη διπλοστάθμευση οχημάτων στις οδούς Μητροπόλεως και Ερμού.

Πάρα ταύτα η αστυνόμευση ως μεμονωμένο μέτρο δεν δύναται να επιλύσει το πρόβλημα της στάθμευσης και κίνησης των οχημάτων αν δεν συνδυαστεί με συνοδευτικά μέτρα όπως η αλλαγή ωραρίου τροφοδοσίας των εμπορικών καταστημάτων στο κέντρο και τις συνοικίες της πόλης καθώς αποτελεί πρόβλημα για την κυκλοφορία, ιδιαίτερα στους βασικούς οδικούς άξονες της πόλης. Από την λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας έως την οδό Ερμού, μέχρι την οδό Εθνικής Αμύνης, την οδό Γρηγορίου Λαμπράκη και την οδό Παπάφη συχνά η κατάσταση τις πρωινές και μεσημεριανές ώρες είναι προβληματική εξαιτίας των φορτοεκφορτώσεων που πραγματοποιούνται

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

Η στάση των Εβραίων έναντι του Ελληνικού απελευθερωτικού στρατού το 1912.


Μία από τις σκοτεινότερες πτυχές της Ελληνικής Ιστορίας, αφορώσα τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και την απελευθέρωση των υπόδουλων ελληνικών εδαφών της Ηπείρου και της Μακεδονίας από τον Ελληνικό Στρατό, σχετίζεται με την μισελληνική στάση έναντι αυτού των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο….
Ο αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, στο βιβλίο του «Εβραιομασονία», σελίς 146, αναγράφει πως εν όψει της προελάσεως του Ελληνικού Στρατού στην Ελλασσόνα, στις 15/10/1912, Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι έλεγχαν τη στοά «Αλιάνς», συγκέντρωσαν υπό την μορφή εράνου και παρέδωσαν στον Τούρκο διοικητή της Θεσσαλονίκης το μυθικό ποσό των 650.000 χρυσών λιρών, ώστε να εξοπλίσει επαρκώς τον Τουρκικό στρατό που θα πολεμούσε τους Έλληνες! Μνεία του δημοσιεύματος αυτού, κάνει επίσης, ο Κωνσταντίνος Χολέβας στην εφημερίδα « Ελεύθερος Κόσμος» στις 16/7/1975, ενώ παράλληλα επικαλείται τηλεγράφημα του Άγγλου πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Γκρέυ, ο οποίος αναφέρεται στην ύπαρξη μυστικής εβραιοτουρκικής συμμαχίας.

 Στην εφημερίδα «Σκρίπ», της 6ης Σεπτεμβρίου 1908, ο Ηλίας Βουτιερίδης γράφει… « ….Του εμπορικού τούτου πολέμου, ας τον ονομάσωμεν ούτω, κατά των Ελλήνων συμμετέχουν και οι Εβραίοι. Οι καλοί αυτοί άνθρωποι εύρον την ευκαιρίαν να δείξουν το πάντοτε δουλοπρεπές φρόνημά των και να οργισθούν κατά των Ελλήνων εκατονταπλασίως από όσον ωργίσθησαν οι Νεότουρκοι. Οι Εβραίοι δια να κολακεύσουν τους Νεότουρκους, εξέσχισαν τους λάρυγγάς των κατά την ημέρα της αφίξεως των Βουλγάρων, ζητωκραυγάζοντες υπέρ αυτών… Προ παντός όμως οι Έλληνες κατελήφθησαν ήδη υπό αηδίας προς τους Εβραίους, δια το ύπουλον και υποκριτικόν του χαρακτήρος των….».
Έτσι με αυτό το ήδη υπάρχον εχθρικό κλίμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά των Ελλήνων, στην διάρκεια του κινήματος των Νεότουρκων, εξηγείται και η συγκρότηση εβραικού εθελοντικού σώματος στη Θεσσαλονίκη ώστε να πολεμήσει εναντίον του Ελληνικού Στρατού, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Εστίας» στις 9/10/1912. Μάλιστα, στο βιβλίο του Ε. Αβτζιγιάννη που τιτλοφορείται

«Η είσοδος του Ελληνικού Στρατού στην Θεσσαλονίκη το 1912», ( Εκδόσεις «Αμυντική Γραμμή», σελ. 56 ), καταγράφει… «Η Θεσσαλονίκη έπλεε στα γαλανόλευκα κατά την είσοδο του Ελληνικού Στρατού… Υπήρχαν και πολλά σπίτια, τα οποία ήταν ερμητικά κλειστά. Σαν να πενθούσαν οι ένοικοί τους. Αυτά ήταν τα σπίτια των Εβραίων, οι οποίοι ποτέ δεν έκρυψαν την αντίθεσή τους με την κατάληψη της πόλης από τους Έλληνες….».
Επίσης ο Αστυνόμος Νικόλαος Αργυριάδης αναφέρει σε άρθρο του στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 20/5/1933 επί του θέματος… « Ο Ελληνικός στρατός προχωρεί. Ο Ταχσίν κλονίζεται, καταρρέει, συντρίβεται. Οι Εβραίοι ετρομοκρατήθησαν. Μόνον ο Αυστριακός ναύαρχος θα μπορούσε να διώξει τους Έλληνες. Η Ανώτατη Ισραηλιτική Κοινοτική Επιτροπεία συνελθούσα υπό την προεδρίαν του αρχιραββίνου Μέιρ, απεφάσισε να επιδώση ψήφισμα προς τον Αυστριακόν ναύαρχον δια του οποίου παρεκαλείτο ούτος όπως εισηγηθή εις την Σεβαστήν Κυβέρνησίν του και διαταχθεί ο ελληνικός στρατός ίνα μη εισέλθη ένοπλος εις την πόλιν!

Ο Αυστριακός ναύαρχος ανέγνωσε μειδιών το γελοίο τούτο ψήφισμα και διαβεβαίωσε την επιτροπή των Εβραίων ότι οι Έλληνες δεν έχουν ανάγκην συστάσεων και κηδεμονίας. Οι Εβραίοι όμως επέμενον ότι ο Ελληνικός Στρατός θα τους…. έσφαζεν όλους και ότι ήτο επιβεβλημένη η αποστολή του ψηφίσματος τούτου προς

Ποια πλειοψηφία;



Ένα από τα κυριότερα ζητήματα, που ανέδειξε η εκλογική αναμέτρηση της 20ης Σεπτεμβρίου, είναι το τεράστιο ποσοστό της αποχής, το μεγαλύτερο που σημειώθηκε ποτέ και το οποίο έφθασε στο 44%. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι στην εκλογική διαδικασία δεν ψήφισαν ένας στους δύο πολίτες. Σε απόλυτους αριθμούς η σημερινή κυβέρνηση από το σύνολο 9.825.005 πολιτών επιλέχθηκε από 2.123.000 πολίτες, δηλαδή από το 21,6% του ενεργού πληθυσμού. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως οι ΣΑΝΕΛ από τις προηγούμενες εθνικές εκλογές του Ιανουαρίου απώλεσαν 420.000 ψηφοφόρους, όπως και οι υπόλοιποι πολιτικοί σχηματισμοί με εξαίρεση τον ΛΑΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ-«ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ».

Πιθανόν κάποιοι να ισχυριστούν, ότι αυτοί που απείχαν είναι οι αγανακτισμένοι πολίτες, οι αηδιασμένοι από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, οι οποίοι με την στάση τους απαξιώνουν την γενικότερη πολιτική κατάσταση στην χώρα μας. Αυτή η επιχειρηματολογία είναι φθηνή και ποταπή, διότι όσοι απέχουν από τις βουλευτικές εκλογές, ουσιαστικά είναι μοιρολάτρες και ευθυνόφοβοι, ενώ μετατρέπονται σε ηθικούς αυτουργούς του συνεχόμενου προμελετημένου εγκλήματος κατά της Πατρίδος μας. Είναι οι μόνοι που δεν θα πρέπει να διαμαρτύρονται για όσα επαίσχυντα επακολουθήσουν. Υπενθυμίζεται ότι στην Αθηναϊκή Δημοκρατία, όσοι απείχαν από τα κοινά δρώμενα της πόλης-κράτους και δεν λάμβαναν θέση είτε υπέρ της δημοκρατικής, είτε της ολιγαρχικής παράταξης, θεωρούνταν «ξένα σώματα» για την πόλη και χαρακτηρίζονταν ως «ιδιώται», κάνοντας βέβαια συνειρμό με την μετάφραση της από την ίδια ακριβώς φράση, που υπάρχει στην Αγγλική γλώσσα σημαίνει…. «ανόητοι».
Στην όλη σημερινή υπόθεση με το ζήτημα της αποχής, κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται, είτε από άγνοια είτε σκοπίμως, ότι αν το ποσοστό της αποχής έφθανε το 51%, δεν θα μπορούσε να συγκροτηθεί κυβέρνηση. Αυτό φυσικά δεν ισχύει με τον υπάρχον εκλογικό νόμο. Το ποσοστό καθορίζεται στη βάση των εγκύρων και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν ούτε τα άκυρα και λευκά, με αποτέλεσμα να ευνοείται από όλα αυτά το πρώτο κόμμα. Πόσο «δημοκρατικό» είναι άραγε το 20% να χαρακτηρίζεται «πλειοψηφία»;

Γεώργιος Γκιούρας, ΛΑ.Σ.Ι.ΤΑ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015

Από τον Θρασύβουλο Τσακαλώτο στον.. Efklidis Tsakalotos!



Αποτελεί μάλλον τραγική ειρωνεία της Ιστορία, όταν απόγονοι πολεμιστών του Έθνους, ανήκουν σήμερα στην νεοταξική διεθνιστική Αριστερά και μάλιστα απεχθάνονται τις Ιερές Αξίες και τα Ιδανικά της Πατρίδος, για τα οποία πολέμησαν οι πρόγονοί τους.

Ένας από αυτούς είναι ο νέος υπουργός Οικονομίας Ευκλείδης Τσακαλώτος, προσωποποίηση του διεθνισμού. Με καταγωγή από την Πρέβεζα, γεννήθηκε στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και φοίτησε στο Κολέγιο Ήτον. Σπούδασε οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια του Σάσεξ και της Οξφόρδης, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Κέντ και στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ είναι νυμφευμένος με την Σκωτσέζα οικονομολόγο Χέδερ Γκίμπσον, Διευθύντρια του Τμήματος Ερευνών της Τράπεζας της Ελλάδας.



Σκληρός μαρξιστής ο ίδιος και ηγέτης των Ελλήνων κομμουνιστών φοιτητών στην Οξφόρδη, ο οποίος όμως έχει επενδύσει 130.000€ στην μεγαλύτερη παγκοσμίως επενδυτική εταιρεία BLACKROCK, μέσω της οποίας εμπλέκεται και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική. Σύμφωνα με τη δήλωση πόθεν έσχες, διαθέτει αμοιβαία κεφάλαια στην JPMORGAN και ομόλογα αξίας 100.000 λιρών Αγγλίας της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Το όνομά του υπάρχει σε δεκαεπτά τραπεζικούς καταθετικούς λογαριασμούς αξίας 291.000€ και η περιουσία του συμπληρώνεται με δύο κατοικίες στην Κηφισιά, μία στην Πρέβεζα και ένα γραφείο. Κατά τα άλλα ο νέος υπουργός ήταν υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή, στήριζε τον αγώνα των κατοίκων στις Σκουριές και έδειχνε πάντοτε αλληλεγγύη στους «ταξικούς αγώνες», ενώ στην αρχή της πολιτικής του καριέρας διατηρούσε στενές σχέσεις με το περιβάλλον Σημίτη.

Ο εν λόγω συνεπής μαρξιστής τυγχάνει ανιψιός του Θρασύβουλου Τσακαλώτου, ενός από τους γνωστότερους Έλληνες αξιωματικούς, με πλούσια πολεμική δράση σε όλους τους αγώνες του Έθνους στην εποχή του.  Συμμετείχε στις μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Στον Ελληνοιταλικό Πόλεμο του 1940 ήταν Συνταγματάρχης, διοικητής του 3/40 Συντάγματος Ευζώνων, το οποίο